Το οδόφραγμα είναι ένα μπλόγκ με πολιτικές,κοινωνικές,οικολογικές και καλλιτεχνικές ευαισθησίες.
Το όνομα του δεν είναι καθόλου τυχαίο σημαίνει τα μικρά η μεγάλα οδοφράγματα που πρέπει να ορθώνουμε στη ζωή μας για να ζούμε με αξιοπρέπεια.Καλή ανάγνωση!

Τρίτη, 3 Ιανουαρίου 2012

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: ΧΡΟΝΗΣ ΜΙΣΣΙΟΣ, από το περιοδικό ¨υποβρύχιο"


Συνέντευξη στον Θοδωρή Αντωνόπουλο

«…σε περιπέτειες που δεν φαντάζεσαι…» 

Από τους αγνότερους εκπροσώπους μιας γενιάς που οραματίστηκε το θρίαμβο του σοσιαλισμού επί της βαρβαρότητας, ξαπόστειλε θαρραλέα το ωραίο όνειρο όταν αποδείχτηκε εφιάλτης, αφήνοντας τις «κόκκινες» πολιτείες για τις «πράσινες»: H ολιστική οικολογία και τα εναλλακτικά δίκτυα κοινωνικής οργάνωσης είναι, λέει, η μόνη μας βιώσιμη ελπίδα απέναντι στον «χρηματιστηριακό ιμπεριαλισμό» που σαρώνει τον πλανήτη. Και, πάνω απ’ όλα, ο έρωτας – «πολιτισμό και προϋπόθεση ελευθερίας» τον χαρακτηρίζει, κι αν τον ακούσεις να μιλά γι’ αυτόν μαγεύεσαι. 

  
Εμφύλιος, φυλακές, βασανιστήρια, αγώνες, διώξεις, εξορίες... Μια ζωή σαν παραμύθι, κι όμως, εντελώς πραγματική, αποτυπωμένη σε κάθε ρυτίδα του προσώπου αυτού του λεβεντάνθρωπου. Σήμερα, στα ογδόντα τόσα χρόνια του, ο συγγραφέας τού «Καλά, εσύ σκοτώθηκες νωρίς» και του «Χαμογέλα ρε, τι σου ζητάνε;» παραμένει μαχητής («Δεν άλλαξα το σύστημα, αλλά ούτε εκείνο θα με αλλάξει»), εξακολουθεί να γράφει, αν και αναρωτιέται πού να τοποθετήσει τους ήρωές του «αφού θα κινδυνεύουν διαρκώς με σύλληψη, ξύλο ή απέλαση!», και μένει σε ένα νοικοκυρεμένο αγρόκτημα στο Μικροχώρι Καπανδριτίου απ’ όπου δίνει, λέει, «την ύστατη μάχη της ζωής του». Δεν κατεβαίνει Αθήνα, δεν έχει καν Internet –κι όμως, στη σελίδα που του έφτιαξαν στο facebook «μετρά» πολυάριθμους «φίλους»!– και μοιράζεται τις μέρες του με τη Ρηνιώ, τα βιβλία, τα δέντρα και τα δυο σκυλιά του: η καλύτερη πατρίδα για έναν αληθινό «σύντροφο». 

Κυριακή, 1 Ιανουαρίου 2012

Η ζωή μας μια φορά μας δίνεται - Χρόνης Μίσσιος





«Χωρίσαμε τη μέρα σε πτώματα στιγμών, σε σκοτωμένες ώρες που τις θάβουμε μέσα μας, μέσα στις σπηλιές του είναι μας, μέσα στις σπηλιές όπου γεννιέται η ελευθερία της επιθυμίας, και τις μπαζώνουμε με όλων των ειδών τα σκατά και τα σκουπίδια που μας πασάρουν σαν «αξίες, σαν ανάγκες», σαν «ηθική», σαν «πολιτισμό». Κάναμε το σώμα μας ένα απέραντο νεκροταφείο δολοφονημένων επιθυμιών και προσδοκιών, αφήνουμε τα πιο σημαντικά, τα πιο ουσιαστικά πράγματα, όπως να παίξουμε και να κουβεντιάσουμε με τα παιδιά και τα ζώα, με τα λουλούδια και τα δέντρα, να παίξουμε και να χαρούμε μεταξύ μας, να κάνουμε έρωτα, ν απολαύσουμε τη φύση, τις ομορφιές του ανθρώπινου χεριού και του πνεύματος, να κατεβούμε τρυφερά μέσα μας, να γνωρίσουμε τον εαυτό μας και τον διπλανό μας»

Παρασκευή, 30 Δεκεμβρίου 2011

Ο Χρόνης Μίσσιος διαβάζει Χρόνη Μίσσιο> O μοναχικός δρόμος του επαναστάτη


O δρόμος του επαναστάτη είναι μοναδικός και μοναχικός. Κάθε μέρα ήταν και η τελευταία της ζωής του. Κάθε μέρα, στη λίστα για το μεγάλο πέρασμα. Κάθε μέρα και μια απουσία. Στο βραδινό προσκλητήριο τα "παρών" όλο και λιγόστευαν…
Πέτρινα χρόνια-σκληρά. Πιο σκληρά κι από την πέτρα που έσπαγε με τη βαριά μέχρι να γίνει χαλίκι. Χαλίκι που έστρωνε για να γίνουν δρόμοι που δεν οδηγούσαν πουθενά.
Πολύ… ταξίδεψε και "πολλών ανθρώπων είδεν άστεα". Αμέτρητες οι μεταγωγές. Αρίστευσε στην… πατριδογνωσία! Αγωνίστηκε για μια πράσινη τόση δα, γραμμούλα, χαραγμένη στο τοίχο του λευκού κελιού του που τον τύφλωνε.

Κυριακή, 25 Δεκεμβρίου 2011

Ναρκωτικό είναι η πολυδιάσπαση και όχι η ενότητα της αριστεράς, του Γιώργου Πιέρρου


 Με ένα φράχτη, ποντάροντας στα πιο συντηρητικά αντανακλαστικά επιθυμεί να δώσει <<λύση>> στο ζήτημα της μετανάστευσης ο <<σοσιαλιστής>> κος Παπουτσής αλλά τα σχέδια του μένουν στα χαρτιά, γιατί όσο και να επιθυμεί να ορθώσει αυτό το έκτρωμα ξενοφοβίας η λύση μπορεί να ανευρεθεί μόνο σε ευρωπαϊκή βάση, με μείζονος σημασία την συνθήκη Δουβλίνο ιι και την άμεση αναθεώρηση της, καθώς εξαιτίας της εγκλωβίζονται σε αποθήκες δυστυχίας όπως οι χώρα μας χιλιάδες μετανάστες που επιθυμούν να μετακινηθούν. Και βέβαια με μια άλλη θεώρηση η οποία αντιμετωπίζει τον μετανάστη σαν άνθρωπο με σεβασμό στα κατοχυρωμένα δικαιώματα του και όχι σαν εξιλαστήριο θύμα.

Δευτέρα, 21 Νοεμβρίου 2011

Για ένα νέο Ε.Α.Μ. για μια νέα Ε.Δ.Α. του Γιώργου ΠΙέρρου


Όσο τεχνοκρατικό μακιγιάζ και αν χρησιμοποιήσει  αυτή η κυβέρνηση, αποτέλεσμα δημοκρατικής εκτροπής γιατί πολύ απλά δεν την ψήφισε κανείς και χρησιμοποιήθηκε κάθε μέσο προκειμένου να δαιμονοποιηθεί η μόνη δημοκρατική λύση που αποτελούν οι εκλογές. Όση <<υπευθυνότητα>> και αν επικαλεστεί, δεν μπορεί να ξεχαστεί το γεγονός ότι το κοινωνικό συμβόλαιο όχι απλά τσαλαπατήθηκε αλλά διεγράφη πλήρως και αντικαταστάθηκε από ένα συμβόλαιο θανάτου της κοινωνίας με όρους ομερτά, ομερτά, ομερτά, ομερτά (όχι δεν είναι τυπογραφικό λάθος αλλά ότι ενοχλεί την κυβέρνηση πρέπει να το επαναλαμβάνουμε συνεχώς).

Παρασκευή, 18 Νοεμβρίου 2011

Συνέντευξη του Γιώργου Σταθάκη στο ecoleft: Η ακύρωση του ασύλου είναι έκδηλα αντισυνταγματική

Τη συνέντευξη πήρε ο Γιώργος Πιέρρος
Τα αμφιθέατρα γέμισαν ξανά, οι δρόμοι πολύβουοι από τις φωνές χιλιάδων φοιτητών που διαδήλωσαν απέναντι στο νομοσχέδιο Διαμαντοπούλου. Το ecoleft κι αυτό στις επάλξεις, προκειμένου να μεταδώσει τη φωνή του πανεπιστημίου που αντιστέκεται σε ένα νομοσχέδιο μετάλλαξης του δημόσιου, ακαδημαϊκού και δημοκρατικού χαρακτήρα του. Αυτή τη φορά συναντήσαμε τον Γιώργο Σταθάκη αντιπρύτανη του πανεπιστημίου Κρήτης, που μας τίμησε με την θετική του ανταπόκριση και απάντησε στις ερωτήσεις μας.  

Τρίτη, 15 Νοεμβρίου 2011

Ο περιπτεράς και η ξενυχτισμένη Αυγή, του Γιώργου Πιέρρου



Κάθε Κυριακή όπως για παρά πολλούς έτσι και για εμένα συνοδεύεται από την ανάγνωση εφημερίδων και των ενθέτων που εμπεριέχουν. Συνήθως το πολύ μέχρι το μεσημέρι οι εφημερίδες έχουν φτάσει στο σπίτι, σε ετοιμότητα για ανάγνωση. Αυτήν όμως την Κυριακή εξαιτίας μιας εκδρομής η Αυγή καθυστέρησε πάρα πολύ να φτάσει στο σπίτι καθώς στο χωριό που επισκέφτηκα δεν μπόρεσα την βρω.
   Έτσι κατά τις 11 η ώρα το βράδυ μετά την επιστροφή μια ώρα πριν η Κυριακή δώσει τη θέση της στην Δευτέρα,  είχα το θράσος να αναζητήσω την <<Αυγή>>, από το περίπτερο της γειτονιάς προετοιμασμένος για τη δυσαρέσκεια του περιπτερά.